fot. fot. amit-lahav/unsplash

Gdy Niewidzialny prowadzi przez pustynię

Dlaczego Mojżesz nie wszedł do ziemi Kanaan? Był przecież tak blisko. Czy wiązało się to jedynie z solidarnym dzieleniem losu grzesznego ludu, czy też było konsekwencją osobistej winy Mojżesza?

Wyjście Izraelitów z Egiptu nie było tylko jednym z wielu wydarzeń w historii Izraela, ale stało się wydarzeniem typicznym, kluczem do rozumienia historii narodu, znakiem rozpoznawczym Boga, który wyzwala z niewoli. Po wiekach powrót z wygnania z Asyrii czy Babilonu będzie postrzegany jako nowy exodus, poprzez który Bóg na nowo gromadzi lud na ziemi ojców. Czas pobytu na pustyni będzie natomiast porównywany – choćby u Ozeasza – do „czasu narzeczeństwa”, gdy lud pozbawiony pewników i zabezpieczeń musi zaufać opiece Boga.

Zauważmy też, że ewangeliści, zwłaszcza św. Mateusz, ukazują Jezusa jako nowego Mojżesza, prowadzącego do najwspanialszej Ziemi Obiecanej: On przekazuje z góry Boże słowo, On karmi lud chlebem z nieba, w Nim wreszcie dokonuje się najpełniejsza Pascha – ze śmierci do życia.

Zostało Ci jeszcze 90% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
||
Wyczyść

Zaloguj się