Głębokie zawstydzenie

Czcigodni Bracia w biskupstwie!

(…) Wśród znaków przeciwnych Ewangelii życia, które występują w Ameryce, a także gdzie indziej, jest jeden, który wywołuje głębokie zawstydzenie: nadużycia seksualne wobec najmłodszych. Wielu z was mówiło mi o ogromnym bólu, jakiego doświadczyły wasze wspólnoty, gdy ludzie Kościoła sprzeniewierzyli się swoim kapłańskim zobowiązaniom poprzez tego rodzaju głęboko niemoralne zachowanie.

Gdy dążycie do usunięcia tego rodzaju zła, gdziekolwiek je popełniono, możecie być pewni modlitewnego wsparcia ze strony Ludu Bożego na całym świecie. Słusznie przywiązujecie wagę do okazywania współczucia ofiarom i wspierania ich. Bóg nałożył na was obowiązek opatrywania ran spowodowanych przez każdy przypadek nadużycia zaufania, sprzyjania uzdrawianiu, wspierania pojednania i stawania z pełnym miłości zatroskaniem przy tych, którzy zostali tak poważnie poranieni.

Reakcja na tego rodzaju sytuację nie była łatwa i – jak to wskazał przewodniczący waszej Konferencji Biskupów – „radzono sobie z nią niekiedy bardzo źle”. Teraz, gdy rozmiary i powaga problemu zostały jaśniej zrozumiane, mogliście zastosować właściwe środki zaradcze i dyscyplinarne oraz wspierać bezpieczne środowisko, oferujące jak największą ochronę młodym.

Należy pamiętać, że ogromna większość kapłanów i osób zakonnych w Ameryce wykonuje wspaniałą pracę głoszenia wyzwalającego przesłania Ewangelii osobom powierzonym ich trosce duszpasterskiej, niezmiernie ważne jest jednak, aby najbardziej bezbronni byli zawsze chronieni przed tymi, którzy mogliby ich zranić. W tym zakresie wasze wysiłki na rzecz uzdrowienia i chronienia przynoszą wielkie owoce nie tylko tym, którzy znaleźli się bezpośrednio pod waszą opieką duszpasterską, ale także całemu społeczeństwu.

Programy i polityka, które prowadzicie, muszą uwzględniać szerszy kontekst, jeśli mają osiągnąć swój cel. Dzieci mają prawo wzrastać w zdrowym rozumieniu seksualności i właściwego miejsca, jakie zajmuje ona w stosunkach międzyludzkich. Dlatego należy im oszczędzić upokarzającego i ordynarnego manipulowania płciowością, tak bardzo dziś rozpowszechnionego. Dzieci mają prawo do wychowania w prawdziwych wartościach moralnych zakorzenionych w godności osoby ludzkiej. Każe nam to znów zastanowić się nad centralnym miejscem rodziny i potrzebą promowania Ewangelii życia.

Co oznacza mówienie o ochronie życia dzieci, gdy pornografię i przemoc można oglądać w tak wielu domach za pośrednictwem szeroko dziś dostępnych środków przekazu?

Musimy ponownie wyliczyć wartości, które podtrzymują społeczeństwo, tak aby dawać dzieciom i młodzieży mocną formację moralną. Wszyscy mają do odegrania rolę w tym zakresie, nie tylko rodzice, przywódcy religijni, nauczyciele i katecheci, ale również media i przemysł rozrywkowy. Tak, każdy członek społeczeństwa może przyczynić się do tej odnowy moralnej i czerpać z niej korzyści.

Naprawdę, troska o młodych i o przyszłość naszej cywilizacji oznacza uznanie naszej odpowiedzialności za wspieranie prawdziwych wartości moralnych, które uzdalniają osobę ludzką do rozkwitu, i życie nimi. Jest waszym zadaniem – pasterzy, dla których wzorem jest Chrystus, Dobry Pasterz – głoszenie w sposób dobitny i jasny tego orędzia i tym samym stawianie czoła grzechowi nadużyć seksualnych.

Co więcej, uznając ten problem i podejmując go, gdy pojawia się on w życiu Kościoła, możecie wskazać kierunek innym, zważywszy, że plaga ta występuje nie tylko w waszych diecezjach, ale w każdej warstwie społeczeństwa. Wymaga więc zdecydowanej i wspólnej odpowiedzi.

Również kapłani potrzebują waszego przewodnictwa i waszej bliskości w tym trudnym okresie. Doświadczyli oni wstydu w związku z tym, co się stało, i wielu z nich widzi, że stracili zaufanie, którym niegdyś się cieszyli. Niemało jest takich, którzy doświadczają bliskości z Chrystusem w Jego Męce, gdy podejmują wysiłek zmierzenia się ze skutkami obecnego kryzysu. Biskup jako ojciec, brat i przyjaciel swych kapłanów może pomóc w wydobyciu owoców duchowych tej więzi z Chrystusem, uświadamiając im pocieszającą obecność Pana wśród ich cierpień i zachęcając do kroczenia z Nim drogą nadziei (por. Spe salvi 39). Jak zauważył ponad sześć lat temu papież Jan Paweł II, „winniśmy mieć ufność, że ten czas próby przyniesie oczyszczenie całej wspólnoty katolickiej”, którą poprowadzi „do świętszego kapłaństwa, do świętszego biskupstwa i do świętszego Kościoła” (Przesłanie do kardynałów Stanów Zjednoczonych, 23 kwietnia 2002, 4).

Wiele wskazuje, że tego rodzaju oczyszczenie rzeczywiście nastąpiło. Stała obecność Chrystusa pośród cierpień stopniowo przemienia nasze ciemności w światło: każda rzecz staje się prawdziwie nowa w Jezusie Chrystusie, naszej Nadziei.

Fragment przemówienia Benedykta XVI do biskupów amerykańskich wygłoszonego 16 kwietnia 2008 roku

kg (KAI)/Waszyngton

Adiustacja: Magdalena Ciszewska

Głębokie zawstydzenie
Joseph Ratzinger Benedykt XVI

urodzony 16 kwietnia 1927 r. w Marktl w Niemczech – Joseph Aloisius Ratzinger, niemiecki duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita Monachium i Freising, kardynał prezbiter, kardynał biskup, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, dziekan Kolegium Kardynalskiego, 265. papież...