Kryzysy tożsamości
fot. ateke iranmanesh

Kryzysy tożsamości

Teofil, pismo braci studentów, Kolegium Filozoficzno-Teologicznego Dominikanów w Krakowie, nr 38, Tożsamość, s. 264

Żart jest stary jak świat i nie byłby zabawny, gdyby nie był prawdziwy. Kobieta, wychodząc za mąż, myśli o swym mężczyźnie: po ślubie się zmieni. Mężczyzna myśli o swojej wybrance: żeby się tylko nie zmieniła po ślubie. Zmieniamy się, oj zmieniamy, tyle tylko, że nie zawsze tak, jak byśmy tego chcieli. Zrozpaczony rodzic wykrzykuje do swego nastoletniego dziecka: Nie akceptuję twojego zachowania, nie poznaję cię. Ktoś, kto nie widział mnie przez dłuższy czas, wypowiada te zaskakujące słowa: Zmieniłeś się. W każdej tej sytuacji można odpowiedzieć, że przecież to jestem ja. Z innymi włosami, z kolczykami czy z tatuażem – to wciąż jestem ja. Myślę o tym, czytając nowy numer „Teofila”, a w tle leci album zespołu, na który czekałem 14 lat. Przewracając kartki, wsłuchując się w kolejne riffy, dopowiadam od siebie: Panta rhei. 

Zostało Ci jeszcze 88% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

||
Wyczyść

Zaloguj się