Obecność nieobecności
fot. russ ward

Obecność nieobecności

Niewidoczne życie sióstr Gusmao, reżyseria: Karim Ainouz; występują: Fernanda Montenegro, Carol Duarte, Júlia Stockler, Gregório Duvivier, Bárbara Santos, Flávia Gusmao, Brazylia 2019, dystrybucja: Aurora Films

Nie każdy smutek jest zły. Niektóre jego formy przybierają ten znany nam słodko-gorzki smak przez niektórych zwany nostalgią, przez innych melancholią, który przypomina o tym, co minione, a czasami bezpowrotnie utracone, a co napełnia człowieka mimo wszystko nie tylko tęsknotą, ale też wdzięcznością, że się wydarzyło. Portugalczycy mają na to wyjątkowe słowo – saudade. Ktoś powiedział, że jest to moment, w którym spotykają się szczęście wspomnień i smutek nieobecności. Saudade to tęsknota za ukochaną osobą, rozrzewnienie wywołane wspomnieniem z dzieciństwa, zaduma nad „starymi, dobrymi czasami”. I świadomość, że nic już nie będzie takie samo. To odczuwanie obecności nieobecności – gdy brak jest tak dotkliwy, że staje się dodanym bytem, stałym towarzyszem naszego życia. I choć saudade jest słowem nieprzetłumaczalnym, zagarniętym przez Portugalczyków na równi z rozsławiającą je muzyką fado, to każdy człowiek innej narodowości byłby zapewne w stanie znaleźć w swoim języku podobne sformułowanie. Brazylijskim odpowiednikiem saudade jest banzo. Właśnie w Brazylii rozgrywa się akcja filmu Niewidoczne życie sióstr Gusmão Karima Aïnouza opowiadającego poruszającą historię dwóch kobiet, które zostają rozdzielone w chwili wejścia w dorosłość i całe życie radzą sobie z poczuciem straty, nie tracąc nadziei, że kiedyś jeszcze się spotkają.

Tak blisko, a tak daleko

Zostało Ci jeszcze 80% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

||
Wyczyść

Zaloguj się