Sans souci
fot. birger strahl / UNSPLASH.COM

Pwt 30,10-14 / Ps 69 / Kol 1,15-20 / Łk 10,25-37

„Nie chcę budować jak Rzymianie, wystarczy, że to przetrwa do końca mego życia”. Tak o poczdamskiej rezydencji miał powiedzieć jej właściciel, król Prus Fryderyk II zwany przez potomnych Wielkim.

Nie dajmy się zwieść tej pozornej skromności, skrywającej gigantyczny egocentryzm monarchy. Mówiąc tak, mierzył się z cezarami, a dacie własnej śmierci przypisał apokaliptyczne znaczenie. Szczęśliwie bufonom tej miary kapryśny los daje pstryczka w nos. Rokokowy pałac do dziś zaprasza na pokoje zwiedzających go turystów, a doczesne szczątki monarchy dopiero po ponad dwustu latach tułaczki spoczęły w królewskiej kaplicy. „Kiedy tu będę – marzył władca, strateg wojskowy, filozof, artysta i samotnik w jednym – będę już bez zmartwień”.

Jest takie zdanie z przypowieści Jezusa, które wyraża troskę ponad miarę, ponad to, co należało zrobić w tamtej chwili. Zobowiązanie wzięte na przyszłość, niczym ślub: „Miej o niego staranie, a jeśli coś więcej wydasz, oddam ci, gdy będę wracał”. Wypowiedziane przez Samarytanina jako przyjęte na barki zmartwienie jest cięższe od denarów włożonych w ręce karczmarza. Ono jest miarą miłosierdzia hojnie i bez poklasku zawieszonego na własnym sercu. Dzięki tej większej niż potrzeba trosce ocalonych zostało dwóch: poturbowany Żyd i Samarytanin, czyli obcy, cudzoziemiec nieznanego imienia. „Błogosławiony Bóg – pisze w początku Drugiego Listu do Koryntian św. Paweł – i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiego pokrzepienia. Ten, który nas pokrzepia w każdym naszym ucisku, abyśmy sami mogli pokrzepiać tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, pokrzepieniem, którym sami jesteśmy pokrzepiani przez Boga. Jak bowiem wzrastają w nas cierpienia Chrystusa, tak też przez Chrystusa wzrasta nasze pokrzepienie”.

Sans souci – bez zmartwień. Pragnienie, które jeśli jest wypełnieniem Bożego pokrzepienia, niesie ze sobą miłosierne wybawienie, lecz gdy jest wyrazem egocentrycznego kaprysu, może być całkowitym jego zaprzeczeniem.

Sans souci
Paweł Zybura OP

urodzony w 1977 r. – dominikanin, rekolekcjonista, duszpasterz Post13 oraz ekonom klasztoru w Poznaniu.Mieszka w Pozna...