Świętokradztwo, ignorancja, pragnienie
fot. birmingham museums trust

Świętokradztwo, ignorancja, pragnienie

Niedawno ktoś mi powiedział, że chociaż od kilku lat nie chodził do kościoła, jednak na mszy pogrzebowej bliskiej osoby rozeznał w swoim sumieniu, że może przystąpić bez spowiedzi do komunii. Czy takie postępowanie jest zgodne z nauczaniem Kościoła, o czym ono świadczy i jakie są jego skutki?

Temat godnego przyjmowania komunii świętej pojawia się najczęściej podczas dyskusji nad formą jej przyjmowania: do ust lub na rękę, na stojąco lub klęcząc. W rzeczywistości jednak zewnętrzna forma naszego działania jest przejawem wewnętrznej postawy. Istnieje zasadnicza jedność podmiotu działającego. Dlatego odpowiadając na to pytanie, chciałbym podkreślić wymiar zewnętrzny i wewnętrzny naszej postawy. Celowo nie piszę o dwóch postawach, ale o jednej postawie, która ma dwa wymiary. Oba powinny odpowiadać wymogom godnego przyjmowania sakramentów. Tylko wtedy będziemy mogli mówić o właściwej postawie podczas przyjmowania komunii świętej. Mówienie o dwóch postawach może prowadzić do mylnego przeświadczenia, że wystarczy zachować zewnętrzne warunki godnego przyjmowania komunii świętej, by rzeczywiście była ona godnie i owocnie przyjmowana.

Zostało Ci jeszcze 87% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

||
Wyczyść

Zaloguj się