Zło zła
fot. dev asangbam / UNSPLASH.COM

Kara śmierci to rozwiązanie, które nie jest powodem do chluby, nie ma więc powodu, by dążyć do jej utrzymania jako wspaniałego środka służącego zabezpieczeniu dobra wspólnego.

W czasie ostatniej wojny prawowite władze Polskiego Państwa Podziemnego stosowały karę śmierci wobec kolaborantów, którzy z rozmysłem denuncjowali i tym samym wydawali na śmierć żołnierzy, członków organizacji Państwa Podziemnego, a także innych obywateli. Celem tych egzekucji było zapobieganie takim denucjacjom i ochrona życia osób walczących w konspiracji. Gdyby nie kara śmierci, to walka taka byłaby skazana na porażkę, co pociągałoby za sobą negatywne konsekwencje dla okupowanego narodu. Państwo Podziemne nie dysponowało systemem penitencjarnym, oferującym inne środki skutecznie broniące przed kolaborantami i bardziej odpowiadające godności osoby. Czasami w sytuacjach niejasnych stosowano ostrzeżenia. Pomijając więc możliwe błędy, wydaje się, że przynajmniej niektóre z ówczesnych egzekucji mogły spełniać kryteria moralnej dopuszczalności kary śmierci, sformułowane w tradycyjnym nauczaniu Kościoła.

Rewizja

Zostało Ci jeszcze 93% artykułu

Wykup dostęp do archiwum

  • Dostęp do ponad 5000 artykułów
  • Dostęp do wszystkich miesięczników starszych niż 6 miesięcy
  • Nielimitowane czytanie na stronie www bez pobierania żadnych plików!
||
Wyczyść

Zaloguj się