Jacek Salij OP –  „Największy skarb”

Jacek Salij OP – „Największy skarb”

Eucharystia to centrum życia katolika, a przynajmniej powinna nim być. Nie wynika to z żadnego prawa, a z prawdy o Jezusie i życiu wiecznym.

Post eucharystyczny, komunia pod dwiema postaciami oraz na rękę, katolicy na nabożeństwie protestanckim, znaczenie 9 pierwszych piątków – to m.in. przedmiot rozważań ojca Jacka Salija OP, podanych w formie krótkich esejów i listów pisanych żywym językiem. 

W książce Największy skarb. Rzecz o Eucharystii znajdziemy odpowiedzi na liczne pytania wiernych kierowane do prof. Salija OP, m.in.:

  • Czy Komunia to jest naprawdę Ciało Chrystusa?
  • Czy ktoś, kto odprawi dziewięć pierwszych piątków, na pewno będzie zbawiony?
  • Dlaczego Kościół nie święci kobiet?
  • Czy można odmówić choremu dziecku udzielenia pierwszej komunii świętej?
  • Jak we współczesnym świecie podchodzić do postu eucharystycznego?
  • Czy komunia święta na rękę jest czymś niestosownym?

Przejrzysta struktura, liczne pytania i przystępny język tej poręcznej książki sprawiają, że o najważniejszych prawdach wiary chrześcijańskiej czyta się dobrze i zrozumiale. Dzięki nawiązaniu do fragmentów z Pisma Świętego, Mszału Rzymskiego, historii Kościoła, a także wypowiedzi świętych oraz autorytetów w dziedzinie teologii i filozofii, publikacja zyskuje głębszy wymiar i szersze ujęcie poruszanych zagadnień.

Na mszę świętą przychodzimy, żeby czerpać miłość, którą okazuje Jezus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Ojciec Salij OP spieszy z pomocą, by każdy uczestnik mógł z niej w pełni korzystać. Zdaje sobie bowiem doskonale sprawę z ogromnej mocy, jaka płynie z realnego przeżywania Eucharystii. Podkreśla:

Niektórzy ludzie mówią: „Jak ja sobie pójdę do sadu albo gdzieś za miasto, to ja się lepiej pomodlę niż na mszy”.

Ale przecież na mszę świętą przy­chodzimy po coś nieskończenie więcej niż tylko po to, żeby się pomodlić. Podczas mszy świętej staje się realnie obecna ta miłość, jaką okazał nam Jezus Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Przychodzimy, ażeby wręcz dotknąć tej miłości, ażeby ona nas ogarniała i przenikała. Dopełnieniem naszego udziału w ofierze Chrystusa jest ko­munia święta, prawdziwe Ciało Chrystusa, Chleb na życie wieczne. To o niej mówił Pan Jezus, kiedy po cudownym rozmnożeniu chleba zapowiadał dar Eucharystii:

Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.

Fragment książki:

Chrześcijanie praktycznie od zawsze mają świadomość tego, że Eucharystia tworzy Kościół, lud dążący i przeznaczony do życia wiecznego. Dopiero dzięki niej mamy najdosłowniej bezpośredni dostęp do samego Jezusa i do Jego darów. Eucharystia tworzy Kościół nie tylko w tym sensie, że wierzący w Chrystusa, zbierając się wokół ołtarza i przyjmując komunię świętą, tworzą wspólnotę Kościoła, ale i w tym sensie, że uczestnicząc w Eucharystii (jeżeli tylko nasze uczestnictwo jest autentyczne), nabieramy coraz większego podobieństwa do Chrystusa, dokonuje się coraz głębsze nasze uchrystusowienie…

…Pan Jezus porównuje sakrament swojego Ciała i Krwi z darem manny, jaką lud Boży otrzymał w drodze do Zie­mi Obiecanej. Zauważmy, że już manna nie była zwykłym chlebem. Stanowiła ona szczególny znak opieki Boga nad swoim ludem. Po prostu sam Bóg wziął w swoje ręce sprawę doprowadzenia synów Jakuba do Ziemi Obiecanej. Manna stanowiła jeden z realnych dowodów, że Bóg wywiązuje się ze swojej obietnicy. Toteż manna, która przecież zaspokajała głód całkiem fizyczny, przypomina zarazem, że nie samym chlebem żyje człowiek, bo tym więcej w nas życia, im bar­dziej otwieramy się na to, co Boże…

O autorze

Jacek Salij OP – dominikanin, profesor zwyczajny teologii, kierownik Katedry Teologii Dogmatycznej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, konsultor Sekcji Nauk Teologicznych w Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski, członek polskiego PEN Clubu. Autor licznych publikacji z dziedziny teologii i duchowości. Laureat nagrody Feniks 2004. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2017), wyróżniony Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2018).